چه دنیای عجیبیه تا مریض نشی واست گل نمیارن تا داد نزنی به سمتت نمیان و تا نمیری دوستت ندارن و قدرتو نمیدونن

گل عشق تو هستم شبنمم باش دلم دنياي زخمه مرهمم باش ز درد بيكسي قلبم شكسته به شهر بيكسي ها همدمم باش

من به آمار زمين مشكوكم اگر اين شهر پر از آدمهاست پس چرا اينهمه دلها تنماست

ماندم به تو اي گلشن زيبا چه نويسم من مور حقيرم به سليمان چه نويسم ترسم كه قلم شعله كشد صفحه بسوزد با اين دل تنگم به عزيزم چه نويسم

رو هر پله كه ايستادي خدا يه پله بالاتره نه واسه اينكه بگه اون خداست و تو بنده اي واسه اينكه دستتو بگيره و يه پله بالاترت ببره

اي عشق مدد كن كه به سامان برسيم چون مزرعه ي تشنه به باران برسيم يا من برسم به يار يا يار به من يا هر دو بميريم و به پايان برسيم