در شب ترديد من برگه نگاه،ميروي با موج خاموشي كجا؟ريشه ام از هشياري خورده آب،من كجا خاك فراموشي كجا

گرچه ياران فارغند از حال ما ، از من ايشان را هزاران ياد باد

اي غايب از نظرم به خدا ميسپارمت ، جانم بسوختي و به دل دوست ميدارمت

يارب مگيرش ارچه دل چون كبوترم ، افكند و كشت و عزت صيد حرم نكرد

در هجر تو گر چشم مرا آب روان است ، گو خون جگر ريز كه معشوق نباشد

هنگام وداع تو زبس گريه كه كردم ، دور از رخ تو مرا نور نماندست

دل خرابي ميكند دلدار را آگه كنيد ، زينهار اي دوستان جان من و جان شما

سوز دل بين كه زبس آتش اشكم ، دل شمع دوش بر من ز سر مهر چو پروانه بسوخت

نميدوني چقدر كمه فرصت پروانه شدن  شعله زدن به رسم شب  لذت ديوونه شدن  من اون قلندر شبم   شعله نميسوزه تنم   قربوني وصال تو  پوست نجيب بدنم

من همان دم كه وضو ساختم از چشمه ي عشق  چار تكبير زدم يكسره بر هرچه كه هست

اسم زيباي تو را خال زدم در بدنم  تا كه محفوظ بماند نام تو در كفنم

عشق يعني سر سجود  دل سجود  ذكر يارب از ته و عمق وجود

از هجر روزم قير شد   دل چون كمان بدتير شد  از زندگاني سير شد  يعقوب مسكين پير شد اي يوسف برنا بيا

دراين نوشته با چهره پر فروغش و شخصيت استثنايى اش آشنا خواهيم شد. اما...به صورت خلاصه اينكه : سلمان ، جوياى حق و طالب يقينى از ايران بود.

پس از فراز و نشيب هاى گوناگون در زندگى حقجويانه اش و پيمودن راههايى طولانى و سفرهايى پر ماجرا، بالاءخره به حق رسيد و خدا را شناخت و مزد آنهمه تلاش را براى رسيدن به راه درست و مكتب الهى ، دراسلام يافت .

آنكه در راه طلب خسته نگردد هرگز

پاى پر آبله و باديه پيماى من است

 بقیه در ادامه مطلب زیاد بود آخه