عشق

عشق

پرستوهای عشق

روزگاریست که همه عرض بدن میخواهند

همه از دوست فقط چشم و دهن میخواهند...

دیو هستند ولی مثل پری میپوشند

گرگهایی که لباس پدری میپوشند

صداقت يعني از مرز افق ها
به قصد ديدن رويت گذشتن
ميان كوچه هاي سبز احساس

به دنبال قدم هاي تو گشتن
نجابت يعني از باغ نگاهت
به رسم عاطفه يك پونه چيدن

ميان سايه روشن هاي احساس
ترا از پشت يك آئينه ديدن

طبیبان بر سر بالین من آهسته میگفتند

که امشب تا سحر این عاشق دلخسته میمیرد

ز هر جا بگذرد تابوت من غوغا بپا خیزد

چه سنگین میرود این مرده از بس آرزو دارد

نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم مرداد 1387ساعت 7:15 بعد از ظهر توسط mej| |